Ο Πύργος άνηκε σε απόγονους της
δυναστείας των Ντε λα Ρος , οι οποίοι ήταν Γάλλοι ευγενείς και ήρθαν
στην Ελλάδα μετά την 4η σταυροφορία και διοίκησαν το δουκάτο των Αθηνών και των
Θηβών. Ο πύργος ήταν μέρος ενός δικτύου πύργων που ήταν σε οπτική επικοινωνία
μεταξύ τους. Το δίκτυο εξασφάλιζε την άμυνα και την έγκαιρη ειδοποίηση σε
περιπτώσεις εχθρικών επιδρομών. Επίσης, ο πύργος χρησίμευε και για την
επιτήρηση των κτημάτων της περιοχής. Στέκεται κάπως περίεργα μόνος του, αλλά
είναι επιβλητικός και στην τελική νοσταλγικός! Δεν είναι εύκολη η πρόσβασή του.
Μέχρι ένα σημείο πας οδικώς, μετά περνάς από άκρως αγροτικούς δρόμους για να
φτάσεις σε έναν λόφο. Εκεί ακολουθείς αυτοσχέδιο μονοπάτι για να φτάσεις τελικά
στο επίπεδο του Πύργου. Τα ευλογημένα Μεσόγεια φαίνονται πολύ όμορφα από εκεί,
ειδικά λίγο πριν δύσει ο ήλιος.
