Έμπνευση και κανόνες

 

Καρδιοχτύπι μιας άλλης εποχής

 

”Για την αγάπην σου είς εμέν, γλυκύτατέ μου αφέντη,

μηδέν έρχεσαι να φιλής κοντά ‘ς την γειτονιάν μου,

να σε θωρώ, να θλίβωμαι, να βαριαναστενάζω.

Εσύ θυμάσαι, αφέντη μου, τον όρκον τον μ’ εποίκες,

πως ώμοσες και μώλεγες ποτέ μη με ξαφήσης,

κι εδά θωρούν τα μάτια μου, εις άλλην πόθον έχεις,

χθες μετά κείνην έμεινες, μ’ εκείνην εκοιμήθης,

κι εμέναν ήρτες και είπες μου ότι ‘ς την βίγλαν ήσουν,

κι εγώ επήγα κι ερώτησα όλους τους βιγλατόρους,

κι εκείνοι ώμοσαν και είπασιν κανείς ουδέν σε είδεν,

κι επάτησες τον όρκον σου κι έχεις μεγάλον κρίμα”.

”Δεξιά μου στάσου, λυγερή, θέλω να σε συντύχω,

να σ’ ερωτήσω ρώτημαν, να σε παρακαλέσω,

ειπέ με, πόσα με αγαπάς, τόσα να σε αγαπήσω,

μη σε αγαπήσω πλεότερον κι εσύ κενοδοξήσης,

και αν τύχη να το καυχισθής ότι παρακαλώ σε,

κι εγώ θάρρος εις εσέν άλλος να μη το μάθη.

ΚΙ εσύ, κυρά μου, είπες με, άλλον σε προξενούσιν.

Μακάρι να σ’ επροξένησαν, άλλον άντραν να πήρες,

κι εμέν να μη ελογάριαζες που μένω, που κοιμούμαι,

εις ποίαν βλέμμαν έριξα, με ποίαν συντυχαίνω”.

Απόσπασμα από τα "Ερωτοπαιγνια" Βυζαντινά ποιήματα του 15ου αιώνα

Κυρά και Μαχήτρια !

Δύο κυρίες που υπήρξαν μεταξύ του 14ου και του 15ου αιώνα. Από την Κρήτη ως τη Φερράρα, τη Βυζαντινή εποχή, οι γυναίκες είχαν χάρη, αλλά και μαχητικότητα κάποιες φορές. Κυρία και μαχήτρια σε αναβίωση λοιπόν, στην τοποθεσία Λεοντάριο. Δίπλα στο εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου, και στον αρχαίο Λέοντα!

Βυζαντινή Αναβίωση ΙΙ

 

Οι ενδυμασίες της Ευαγγελίας. Της ύστερης βυζαντινής περιόδου, 15ος αιώνας περισσότερο, από τελετουργικές, αριστοκρατικές ως απλούστερες εκδοχές. Η Ευαγγελία έχει φέρει σε πέρας το μεγαλύτερο και σκληρότερο μέρος της εργασίας σε όλο αυτό το κοινό μας ταξίδι της αναβίωσης

Βυζαντινή Αναβίωση

 

Από το πρώτο ως το τελευταίο ένδυμα προσπαθώ να καλύψω τις Βυζαντινές περιόδους ξεκινώντας από αυτή των Ακριτών (πρώτη σειρά), έπειτα τη μέση προς ύστερη περίοδο (δεύτερη σειρά), και τέλος την ύστερη βυζαντινή. Κάποια είναι τελετουργικά αυτοκρατορικά ενδύματα, άλλα αριστοκρατικά, και κάποια πιο απλά της καθημερινότητας. Όλα εμπνευσμένα από την τεράστια περιοχή που κάλυπτε η αυτοκρατορία. Κάθε ένα έχει φτιαχτεί έπειτα από μελέτη για τις ανάγκες της ομάδας αναβίωσης και των εκδηλώσεων που συμμετέχει. Οι πηγές μου κυρίως είναι βιβλία Βυζαντινολόγων όπως του Φαίδωνος Κουκουλέ, του Καρόλου Ντηλ, τοιχογραφίες δωρητών και φιγούρες σε εγχειρίδια. Τα λάθη αρκετά, αναπόφευκτα, αλλά εν τέλει διδακτικά. Το αποτέλεσμα εμένα προσωπικά με ικανοποιεί, και μου δίνει δύναμη να συνεχίσω. Να μελετήσω περισσότερο, να βελτιωθώ και να προχωρήσω ένα βήμα παραπέρα. Στην ακριβή απεικόνιση κάποιων πηγών από τις οποίες έχω εμπνευστεί για τη μέχρι τώρα πρόοδό μου

Περί τίνος ...

 

Βυζαντινές ώρες

 

Πως υπολόγιζαν την ώρα στο Βυζάντιο άραγε!

Στα σπίτια των βυζαντινών υπήρχαν ρολόγια. Ναι… Όντως υπήρχαν. Όχι σε όλα, καθώς όσοι δεν ήταν τόσο οικονομικά εύρωστοι υπολόγιζαν την ώρα με τη σκιά, το λάλημα του πετεινού, ή τα ηλιακά ρολόγια και τις κλεψύδρες.

Αρχικά υπάρχουν αναφορές για «μετάλλινα ορολόγια»,

Ο Κωνσταντίνος Πορφυρογέννητος (εν τη εκθέσει της Βασιλείου τάξεως) αναφέρει: «ορολόγιον μικρόν αργυρούν δια τα νυκτερεύματα», «έτερον χαλκούν ημερού και νυκτός», και το «χαλκούν ορολόγιον ιδρυμένον επί πύργου», το οποίο έφερε ο Μ. Κωνσταντίνος από την Κύζικο.

Στο Κλητορολόγιο του Φιλοθέου αναφέρονται οι ειδικοί υπάλληλοι στα ανάκτορα, επί των ορολογίων, οι «Ορολόγοι»

Ο Λέων ο Διάκονος αναφέρει (Ιστορία): «Πέμπτην της νυκτός ώραν ο γνώμων κατεπηγγέλετο». Αυτό φανερώνει πως επί Νικηφόρου Φωκά ήταν σε χρήση τα μετάλλινα ορολόγια.

Συχνή μνεία γίνεται γι’ αυτά και στα Βυζαντινά μοναστήρια, όπου σήμαιναν την ώρα. Στον Ονειροκρίτη του προφήτη Δανιήλ αναφέρεται ότι όποιος ονειρευτεί ορολόγιον σημαίνει θόρυβο.

Ο Κωνσταντίνος Πορφυρογέννητος αλλά και Άραβες περιηγητές αναφέρουν το ρολόι της Αγίας Σοφίας, το οποίο είχε 24 θυρίδες που αντιστοιχούσαν στις 24 ώρες, και κάθε μία από αυτές άνοιγε αυτόματα την ώρα που της αντιστοιχούσε, και έκλεινε πάλι αυτόματα με την πάροδο αυτής. Ο Άραβας Quazwini αναφέρει μάλιστα πως με το άνοιγμα της κάθε θυρίδας εμφανιζόταν η μορφή της κάθε ώρας.

 

Για παρόμοιο ρολόι με κινούμενες μορφές μιλά ο Γάζης Χορίκιος κατά τον 6^ο αιώνα

Πηγή: Βυζαντινών βίος και πολιτισμός Φ. Κουκουλέ