Βυζαντινές ώρες

 

Πως υπολόγιζαν την ώρα στο Βυζάντιο άραγε!

Στα σπίτια των βυζαντινών υπήρχαν ρολόγια. Ναι… Όντως υπήρχαν. Όχι σε όλα, καθώς όσοι δεν ήταν τόσο οικονομικά εύρωστοι υπολόγιζαν την ώρα με τη σκιά, το λάλημα του πετεινού, ή τα ηλιακά ρολόγια και τις κλεψύδρες.

Αρχικά υπάρχουν αναφορές για «μετάλλινα ορολόγια»,

Ο Κωνσταντίνος Πορφυρογέννητος (εν τη εκθέσει της Βασιλείου τάξεως) αναφέρει: «ορολόγιον μικρόν αργυρούν δια τα νυκτερεύματα», «έτερον χαλκούν ημερού και νυκτός», και το «χαλκούν ορολόγιον ιδρυμένον επί πύργου», το οποίο έφερε ο Μ. Κωνσταντίνος από την Κύζικο.

Στο Κλητορολόγιο του Φιλοθέου αναφέρονται οι ειδικοί υπάλληλοι στα ανάκτορα, επί των ορολογίων, οι «Ορολόγοι»

Ο Λέων ο Διάκονος αναφέρει (Ιστορία): «Πέμπτην της νυκτός ώραν ο γνώμων κατεπηγγέλετο». Αυτό φανερώνει πως επί Νικηφόρου Φωκά ήταν σε χρήση τα μετάλλινα ορολόγια.

Συχνή μνεία γίνεται γι’ αυτά και στα Βυζαντινά μοναστήρια, όπου σήμαιναν την ώρα. Στον Ονειροκρίτη του προφήτη Δανιήλ αναφέρεται ότι όποιος ονειρευτεί ορολόγιον σημαίνει θόρυβο.

Ο Κωνσταντίνος Πορφυρογέννητος αλλά και Άραβες περιηγητές αναφέρουν το ρολόι της Αγίας Σοφίας, το οποίο είχε 24 θυρίδες που αντιστοιχούσαν στις 24 ώρες, και κάθε μία από αυτές άνοιγε αυτόματα την ώρα που της αντιστοιχούσε, και έκλεινε πάλι αυτόματα με την πάροδο αυτής. Ο Άραβας Quazwini αναφέρει μάλιστα πως με το άνοιγμα της κάθε θυρίδας εμφανιζόταν η μορφή της κάθε ώρας.

 

Για παρόμοιο ρολόι με κινούμενες μορφές μιλά ο Γάζης Χορίκιος κατά τον 6^ο αιώνα

Πηγή: Βυζαντινών βίος και πολιτισμός Φ. Κουκουλέ

Ηρωίδα ούτως ή άλλως

 

Γυναίκα από τα περίχωρα της Θήβας του Otto Magnus Von Stackelberg

Υπέροχη απεικόνιση μιας γυναίκας, που προφανώς κρατάει στάμνα για να τη γεμίσει με νερό από κάποια πηγή, και φοράει υπέροχο ένδυμα εκείνης της εποχής και τοποθεσίας. Αυτό όμως που μου τράβηξε την προσοχή περισσότερο, είναι αυτά που φοράει στο κεφάλι και στους ώμους ! Μοιάζουν με τμήματα πανοπλίας. Ίσως και να είναι , ίσως και να το φαντάστηκε κάπως έτσι ο ζωγράφος.

Επτάνησος Πολιτεία

Σα σήμερα το 1800 συγκροτείται η Επτάνησος Πολιτεία  (Respublica Septinsularis). Κέρκυρα, Παξοί, Λευκάδα, Ιθάκη, Κεφαλονιά, Ζάκυνθος και Κύθηρα ενωποιοούνται. Η Επτάνησος Πολιτεία αποτέλεσε το πρώτο οργανωμένο κράτος στη νεότερη ιστορία του Ελληνισμού, μετά την Άλωση της Κωνσταντινούπολης το 1453. Το σύνταγμα του κράτους ονομάζεται "Βυζαντινό" και αποκτά νόμισμα, διοικητική οργάνωση, πρεσβείες, και σημαία που ευλογήθηκε από τον ίδιο τον Οικουμενικό Πατριάρχη της Κωνσταντινουπόλεως. Είναι η αρχή για την οριστική προσάρτηση των νήσων του Ιονίου με την Ελλάδα το 1864

 

Λίγες στον αριθμό, αλλά όχι λίγες στη δύναμη

Απόσπασμα από άρθρο του Γεωργίου Γεωργά. Ήθελα να το αναρτήσω την 8η του Μαρτίου για την ημέρα της γυναίκας, αλλά οι υποχρεώσεις μου δεν το επέτρεψαν. Οι γυναίκες στα όπλα ήταν πάντα λίγες σε σχέση με τον μεγάλο αριθμό των αντρών πολεμιστών, αλλά αρκετές έως πολλές στο σύνολό τους διαχρονικά. Στη φωτογραφία είμαι εγώ την πρώτη φορά που φόρεσα την Βυζαντινή μου πανοπλία, αξιόλογη κατασκευή του γνωστού αρματοποιού Δημητρίου Κατσίκη

Ο κύκλος των χαμένων προσπαθειών

 Στα πλαίσια μελέτης για την ιστορική αναβίωση
Ο προτελευταίος αυτοκρατορας του Βυζαντίου Ιωάννης ο 8ος Παλαιολόγος και η τρίτη σύζυγός του Μαρία Μεγάλη Κομνηνή. Ο Ιωάννης είναι γνωστός για όλες τις προσπάθειες που έκανε για την ευημερία της αυτοκρατορίας, προσπάθειες καλοπροαίρετες που όμως δεν ευόδωσαν.  Αρχικά η ενίσχυση του Μυστρά ήταν το κύριο ενδιαφέρον του, καθώς και διάφορες διπλωματικές εκστρατείες. Απονενοημένο διάβημα κατέληξε η παραχώρηση της Θεσσαλονίκης στους Βενετούς, ένα μεγάλο λάθος πάνω σε μια απέλπιδα προσπάθεια αντιμετώπισης της Τουρκικής απειλής. Δούλευε για τη διοργάνωση νέας σταυροφορίας, αλλά το πιο σημαντικό από όλα ήταν η σύγκληση ανατολικής και δυτικής εκκλησίας με σκοπό την επανένωσή τους. Όλα έδειχναν στη Φερράρα και στη Φλωρεντία πως το συμβούλιο αυτό θα συμφωνούσε, όμως κλήρος και λαός ποτέ δεν αποδέχτηκαν τους όρους της καθολικής εκκλησίας που ουσιαστικά την καθιστούσε κυρίαρχη στην ένωση αυτή. Ποτέ δε θα μάθουμε πόσο η τροπή αυτής της υπόθεσης έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη δραματική εξέλιξη της ιστορίας

Αγάπη ανίκητη σε κάθε μάχη

 

Αν θέλετε να δείτε τον έρωτα στο απόγειό του, δείτε την ποίηση, τη ζωγραφική, τις τέχνες.

 Εκεί ζει δυνατός στους αιώνες πέρα από τη μικρότητα των ανθρωπίνων σχέσεων. Η μεγαλύτερη έκφραση και έκφανση έρωτα είναι μέσω της τέχνης. Και στα μύχια της ψυχής μας!!

Ο έρωτας σε περίοδο πολέμου δια χειρός Θ. Βρυζάκη με τίτλο: "Αποχαιρετισμός στο Σούνιο"

Σημασία δεν έχει το πριν και το μετά. Μόνο εκείνη η απόλυτη στιγμή...

Εύχομαι να νικήσει η αγάπη σε όλα τα πεδία  <3

Marienburg Castle

Χειμωνιάτικη επίσκεψη σε ένα πανέμορφο μέρος! Αξέχαστες στιγμές, σε μια όμορφη χώρα

Πολεμικές Τέχνες

Η πολεμική τέχνη χαρακτηρίζει αυτόν που την ακολουθεί. Το σπαθί, γενικά η ξιφασκία, το fencing κατά την αγγλική (φράκτης), σηματοδοτεί το όριο, μέχρι εδώ δηλαδή, αν περάσεις τη γραμμή θα έχεις πρόβλημα. Το σπαθί βασικά και πρωταρχικά είναι κάθετο στην κίνησή του, και μετά ακολουθούν διάφορες κινήσεις επίσης. Κάποιος λοιπόν που σκέφτεται και κινείται έτσι, ούτε ψεύδεται, ούτε παίζει... Όποιος προσπαθεί να αποδείξει το αντίθετο, απλά εκτίθεται